Dus toch

"Van verzorgingsstaat naar participatiesamenleving"   Dan wil ik niet achterblijven. Als het moet dan moet het. We hebben het goed en de handicap van mijn zoon is niet zo erg dat hij niks kan. Integendeel we doen er alles aan om hem op te voeden tot zelfstandigheid.   Dus ik wil participeren, de lasten delen. Ik wil best overwegen om geen reisvergoeding meer te vragen bij de gemeente. We maken geen gebruik van het leerlingenvervoer omdat ik Daniël heb geleerd met de gewone bus te reizen.   Ook wil ik overwegen om onze pgb-indicatie niet meer te verlengen. De extra zorg geven en bekostigen we dan zelf nu we het nog kunnen.   Maar dan vraag ik de samenleving wel of mijn zoon ook mag participeren. Twee weken geleden zag ik deze poster       en dacht: dit is onze kans. Ik heb onze buurtsuper gevraagd of Daniël vakken mag vullen. Ik heb aangeboden om uit mijn pgb iemand te betalen die Daniël kan begeleiden totdat hij z...

Rijkdom verlang ik niet en liever leef ik in armoede dan dat ik mijn geloof zou verliezen, maar toch moet me wat van het hart. Toen mijn dochter 14 was en uitzag naar een baantje deed een mevrouw van Sandd zaken met haar waar ik niet bij was. Ze kreeg een arbeidscontract, een paar fietstassen en een wijk toebedeeld om twee keer per week de post te bezorgen. De post werd op maandag en donderdag bij ons thuis geleverd, m'n dochter moest sorteren en bezorgen. Bijna iedereen weet dat jonge kinderen met een Sandd wijk, geholpen worden door hun ouders. Ik heb het althans wel gedaan, anders was het m'n dochter niet gelukt. Ze kreeg elke maand haar loon op haar rekening gestort. Toen Daniël 15 werd heb ik een bedrijf gemaild waar hij met school stage had gelopen of ze eenvoudig werk voor hem hadden. Ik was blij dat hij mocht komen. Vanaf begin januari tot de Pasen heeft Daniël er elke woensdagmiddag gewerkt. Ik bracht hem er om half 1 naar toe en haalde hem om half 5 weer op. Tot d...