Mijn reactie op de column van Luc Bonneux in Medisch Contact
Column van Bonneux is tendentieus “Alle mensen zijn erg vriendelijk”, zegt mijn zoon met downsyndroom met glunderende ogen. Hij leegt zijn broekzakken en er komt een bedrag van 89 euro uit. Het is december en hij ging de adressen langs waar hij wekelijks de Spotta folders bezorgt, om ze fijne feestdagen te wensen. Hij is op dat moment 15 en zit op het vso. Daarvoor zat hij acht jaar op een gewone basisschool. Geschiedenis was zijn favoriete vak. Het prachtige geschiedenisboek van En toen en Nu ligt standaard op zijn bureau. Ik durf te stellen dat mijn zoon net zoveel van de canon weet als de gemiddelde Nederlander. Én hij heeft leren lezen en schrijven. Nu hij in een beschermde woonvorm woont kunnen we whatsappen. Hij kost de samenleving geld. Maar dat doen mensen in de bijstand ook. Hij hangt weleens aan mijn arm. Ik zei ooit : “Hou daar eens mee op, straks groei ik nog krom”. Hij antwoorde: “Ik niet, mama, ik heb steunzolen.” We houden van dit kind, we lachen met d...