Dus toch

Daarna rijden we dwars door de woestijn van Arizona... De radio hebben we voor de lol op een countryzender gezet, roadtripmuziek. We zingen mee: "All my exes live in Texas, that's why I hang my hat in Tennessee." Ik gloei van geluk. Robin Elias, Oker Ark Media, Heerenveen Dankzij passages als hierboven wordt Oker geen loodzwaar boek. Daan en Nina hebben een dochter, Roos. Hun tweede dochter, Hanna overleed kort na de geboorte. Daan en Nina zijn allebei universitair geschoold en hadden al een buitenlandreis in de planning.  Tijdens het lezen kom je te weten hoe moeilijk de eerste dagen van Hanna geweest zijn. Hoeveel verdriet Daan en Nina hebben. Om en om kun je in flashbacks hun gedachten lezen. Als ze voor drie maanden naar de Verenigde Staten vertrekken, zitten ze weliswaar in een andere omgeving maar ze nemen hun verdriet mee.  Als Nina door de supermarkt loopt hoor je haar zeggen: "Ik loop langs de schappen met broodbeleg. Mijn kind is dood, mi...

Eerste blindgeborene:  'Blijf zitten! -We moeten wachten, wachten - We weten niet aan welke kant de brede rivier ligt en rondom het gesticht zijn er overal moerassen. We moeten wachten wachten, wachten... Hij komt wel terug, hij moet wel!' Maurice Maeterlinck, De blinden Bebuquin | Toneelhuis Een hoogbejaarde priester zorgt voor twaalf blinde mensen, mannen, vrouwen, oud en jong. Een jonge vrouw draagt een zuigeling. Ze dragen dikke vale kleren en zitten te wachten met hun ellebogen op de knieën. Sommigen jammeren. De mannen horen de oude vrouwen bidden. Ze vragen zich af waar de priester is gebleven. De oudste blinde vrouw denkt dat de priester moe was en even bij hen is komen zitten. "Ik denk dat hij nu brood en water is gaan zoeken." De jongste blinde vrouw zegt: "Hij nam mijn handen in de zijne toen hij wegging, en ze trilden alsof hij bang was. Daarna heeft hij me een kus gegeven." Langzaam dringt het tot de blinden door dat de priester ...

I'll push you "Ik mag dan niet in staat zijn om zelfstandig te eten, te douchen of naar de wc te gaan, ik mag dan niet in staat zijn om mijn dochter te knuffelen, over te gooien met mijn jongens of de hand van mijn vrouw vast te houden als we bij zonsondergang over het strand wandelen, maar vandaag, door de kracht, liefde en opoffering van anderen, heb ik een berg beklommen, " Patric Gray en Justin Skeesuck, I'll push you Ark Media, Heerenveen                                                                                                                                          De titel is niet vertaald, het boek wel. Justin Skeesuck...

"Wat hebben wij met Pakistan te maken? We zijn hier geboren. Onze voorvaderen ook. We hebben als broeders in uw midden gewoond." Imam Baksh kon niet verder praten. Meet Singh nam hem in zijn armen en begon te snikken.  Kushwant Singh, Trein naar Pakistan Hollands Diep, Amsterdam Trein naar Pakistan grijpt je naar de keel. Ik deed het boek dicht en huilde. Kushwant Singh beschrijft in Trein naar Pakistan de belevenissen in het kleine Indiase dorp Mano Majra aan de grens met Pakistan. Als de Engelsen weg zijn valt het land uiteen. De moslims trekken naar Pakistan en de hindoes naar India. Sikhs, hindoes en moslims leefden eeuwenlang in vrede samen. De grootste bedreiging voor Mano Majra was de rivier. Die kon in natte tijden ver buiten zijn oevers treden. Het ritme van de mensen in Mano Majra wordt bepaald door de trein. Voordat het licht wordt geeft de posttrein twee lange fluitsignalen. Ogenblikkelijk wordt heel Mano Majro wakker. Als in de avond de goederen...

Nee geen muziekblog, maar dit is de reikwijdte als je een Engelstalige ondertiteling maakt onder een misselijkmakend fragment uit 'De laatste Downer', een documentaire die de Evangelische Omroep uitzond in 2016.  Het is het fragment waarop iemand van het RIVM op een groot groen bord uitrekent hoeveel een mens met Down kost. Renate Lindeman, moeder van twee dochters met downsyndroom en woonachtig in Canada, zette er een Engelse ondertiteling  onder een deelde het op twitter. Nu is het inmiddels door honderdduizenden mensen bekeken. Het fragment is zeer tendentieus. Sjoerd, een jongen met Down, staat erbij en hoort dat hij de samenleving per jaar 48.000 euro kost. “Wow”, zegt-ie. “Jaha”, zegt de presentator, “jij bent een dure jongen.” Het lijkt er op dat de presentator en de man van het RIVM denken dat Sjoerd het toch niet snapt, maar daar zou ik niet voetstoots van uit gaan. Afgezien van het feit dat een bedrag van 48.000 euro peanuts is vergeleken bij wat er aan...

Column van Bonneux is tendentieus “Alle mensen zijn erg vriendelijk”, zegt mijn zoon met downsyndroom met glunderende ogen. Hij leegt zijn broekzakken en er komt een bedrag van 89 euro uit. Het is december en hij ging de adressen langs waar hij wekelijks de Spotta folders bezorgt, om ze fijne feestdagen te wensen. Hij is op dat moment 15 en zit op het vso. Daarvoor zat hij acht jaar op een gewone basisschool. Geschiedenis was zijn favoriete vak. Het prachtige geschiedenisboek van En toen en Nu ligt standaard op zijn bureau. Ik durf te stellen dat mijn zoon net zoveel van de canon weet als de gemiddelde Nederlander. Én hij heeft leren lezen en schrijven. Nu hij in een beschermde woonvorm woont kunnen we whatsappen. Hij kost de samenleving geld. Maar dat doen mensen in de bijstand ook. Hij hangt weleens aan mijn arm. Ik zei ooit : “Hou daar eens mee op, straks groei ik nog krom”. Hij antwoorde: “Ik niet, mama, ik heb steunzolen.” We houden van dit kind, we lachen met d...

Hij legde een harige jas om haar blote schouder. Ze rook verschroeide dierenharen, opgedroogd zweet en trok de jas steviger om haar bruidslingerie. De man glimlachte.   Je mag mee in mijn vurige wagen, kom je?   Marieke van Meijeren, Een hemel zonder schroeven Mozaïek, Utrecht Wie wil dat niet; gaan zoals Elia, met vurige wagens naar de hemel zonder te hoeven sterven. Heerlijk lied is dit . In de hoofdstukken Aarde, Lucht, Water en Vuur lezen we over de jonge Maria die met haar man terug in Nederland is na een periode in Congo, afwisselend met de oude Maria die haar geliefde Aron moet begraven. Maria is creatief en maakt samen met haar zoon Seth een grafsteen voor haar man van wie ze heel veel heeft gehouden. Je proeft uit het boek dat Aron een lieve geduldige man moet zijn geweest want Maria was geen makkelijke vrouw.  De jonge Maria worstelt met haar herinneringen uit Congo en Rwanda. Haar zoon Seth is nog maar een baby van zes weken wanneer ze opge...